पागलहरू (द्घीतिय)


जे देख्छन्, त्यही लेख्छन्
जे भोग्छन्, त्यही बोल्छन्
जे सुन्छन्, त्यही सुनाउाछन्
यौटा बालकजस्तो
सधैासधैा निर्भिक उभिएर
निर्भय सत्य ओकल्छन्
पागलहरू ।

पागलहरूलाई
फेरि पागल हुनाको डर हुादैन
पागलहरूलाई सज्जन हुने रहर पनि हुँदैन ।

पागलहरू
आफ्नै लयमा गाउाछन्
आफ्नै तालमा नाँच्छन्
आफ्नै भाषामा हाँस्छन्
आफ्नै भाषामा रून्छन्
सज्जनहरूजस्तो
कसैको इशारामा
केही पनि गर्दैनन् पागलहरू ।

पागलहरू जान्दैनन्
आत्मा क्रयबिक्रयको व्यापार
जान्दैनन् सत्यको घाँटी रेट्न
र, जान्दैनन् समयलाई उल्टो घुमाउन ।

पागलहरू यत्ति जान्दछन्
आफू हिाडेको बाटो आफ्नै हो
आफू हिाडेको छानो आफ्नै हो
आफूले देखेको घाम आफ्नै हो ।

पागलहरू
सज्जनहरूको जस्तो
जान्दैानन् देश छोडेर परदेश ।

रिसाए भने पागलहरू
थुकिदिन्छन् सज्जनहरूको ईश्वरमाथि ।
हिर्काउाछन् - ढुङ्गा
झोस्छन् - आगो
उठाउाछन् - मुठ्ठी
त्यत्तिमात्र होइन
रिसाए भने पागलहरूले
च्यात्छन् धमिराले खाएको देशको नक्शा ।

ताराप्रसाद गिरी (गुल्मी)

Author - ताराप्रसाद गिरी (गुल्मी) | Posted on Dec 23 2010 Thursday | Views : 8279
कुसुस्को राष्ट्रिय कविता प्रतियोगिता २०६७


थप साहित्यहरू / Other Literature


  • अहम् (सान्त्वना)
  • आगोको भोक (तृतीय)
  • सडक (प्रथम)

  • Recent Literature
    सडक (प्रथम) by प्रदीप राजभन्डारी (काठमाडौ) on Dec 23 2010 Thursday
    पागलहरू (द्घीतिय) by ताराप्रसाद गिरी (गुल्मी) on Dec 23 2010 Thursday
    आगोको भोक (तृतीय) by राजेन्द्रप्रसाद पन्त/बैराकवी on Dec 23 2010 Thursday
    अहम् (सान्त्वना) by श्यामकुमार भट्टराई on Dec 23 2010 Thursday
    Photo Galleries

    Miscellaneous

    कुसुस्कोस हाजिरी जवाफ प्रतियोगिता २०६९

    Poem Competition 2066

    Scholarship Program 2068